Si Perëndi mbi fytyrën e skuqur,
zverdhur, mavijosur inatesh...!
Si njeri prej mishi e gjaku,
i fortë, i dobët, i lodhur mëkatesh...!
Zgjas dorën, prek lehtë,
akoma, rishtazi, përsëri, lehtë...
Thith nektar mbi trëndafil të hapur,
me fuqi hyjnore...
Puth djallëzisht petalin e bukur
si drita e një fari në det...
Jetoj, flijohem, i fortë, i dobët,
në qënien time njerëzore...
ARDI OMERI
Iscriviti a:
Commenti sul post (Atom)
NË DJALL ORKIDETË PA ZEMËR
Në djall dashuria ime për ty, Kujtimet, që shpirtin ta kallin... Në djall bashkë me ne të dy, Ëndrrat që përlotin edhe mallin! ...
-
“ Kur jeni të lumtur, shikoni thellë në zemrën tuaj dhe do të gjeni se çfarë po ju jep gëzim, është vetëm ajo që ju ka dhënë trisht... -
Unë preka me shpirt të bukurën, U përkunda me një hënëz, që si rreze Dielli më dha dritë! Më foli ëmbël dhe më përqafoi, sa ... -
Ajo iku, apo…, gjithsesi la vendin bosh, dhe aty nuk ulet më dot askush. Jetën, fatkeqësisht e bën vetëm dashuria, Veç saj asgjë nuk e mbu...
Nessun commento:
Posta un commento